[ همان كتاب 3 / 121 ] به سند خود ، از « ابو عبد اللَّه جدلى » روايت مىكند ، خردسال بودم كه عازم حج بيت الله گرديدم . در مدينه به گروهى از مردم برخورد كردم و همراه آنان حركت كردم تا اينكه به خانه « امّ سلمه » ، همسر پيغمبر اكرم صلَّى اللَّه عليه و آله وارد شديم . پس از آنكه حضّار نشستند ، از « امّ سلمه » شنيدم كه صدا زد : اى شيب بن ربعى ! مردى كه آثار خشكى و خشمگينى از وى ظاهر بود ، پاسخ داد : چه مىفرمائى ، اى مادر ! فرمود : آيا معمول شماست كه هرگاه مجلسى منعقد مىسازيد ، پيغمبر اكرم صلَّى اللَّه عليه و آله را سب مىكنيد و به آن حضرت ناسزا مىگوئيد ؟ ! وى پاسخ داد : هرگز چنان نيست ! « ام سلمه » گفت : آيا در مجالستان ، از على عليه السّلام نكوهش مىكنيد ؟ در پاسخ گفت : در پاره‌اى از امور دنيوى از وى بدگوئى مىنمائيم . « ام سلمه » گفت : اين سؤال بدان جهت بود كه از رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله شنيدم ، مىفرمود : كسى كه به على عليه السّلام ناسزا بگويد ، به من ناسزا گفته است . و كسى كه مرا سب كند ، خدا را سب كرده است . مؤلف گويد : « متّقى » اين حديث را در [ كنز العمال 6 / 401 ] نقل كرده و مىگويد : « ابن ابى شيبه » حديث فوق را نقل كرده است . [ ذخائر العقبى ص 66 ] از « ابن عباس » روايت مىكند كه خدا گواه است از پيغمبر اكرم صلَّى اللَّه عليه و آله شنيدم ، مىفرمود : كسى كه از على عليه السّلام نكوهش كند ، مرا سبّ كرده است . و كسى كه مرا ، سب كند ، خدا را سبّ كرده است . و كسى كه خدا را سبّ كند ، خداى تعالى او را به روى به آتش دوزخ مىافكند . « محب طبرى » گويد : « ابو عبد الله جدلى » اين حديث را آورده است . « على بن سلطان » هم در [ شرح مرقات 5 / 538 ] به نقل آن پرداخته و مىگويد : « ابو عبد الله جدلى » هم آن را روايت كرده است . [ الرياض النضرة 2 / 166 ] از « ابن عباس » روايت مىكند زمانيكه او نابينا شده بود ، روزى وارد مجلسى از مجالس قريش شد . در آن مجلس ، از